و به زير مىافتند . خواسته‌اند كه امام را به عقل‌هاى حيرانِ بائرِ « 1 » ناقص ، و رأىهاى گم‌راه ، تعيين نمايند و روز به روز از خداى تعالى ، دور تر « 2 » مىشوند . خدا بكُشد ايشان را ، به چه راه باطلى افتاده‌اند ! به تحقيق كه قصد جايى صعب كرده‌اند و دروغى « 3 » عظيم گفته‌اند و به گم‌راهىِ دور و حيرت افتاده‌اند ؛ زيرا كه دانسته ، دست از امام برداشته‌اند و شيطان ، كارهاى ايشان را در نظر ايشان ، زينت داده و ايشان را از راه حق ، منع كرده با آن كه خداى تعالى ، بينايى به ايشان داده ، و از برگزيدهء خدا و رسول او صلى الله عليه و آله و اهل بيت او عدل كرده‌اند به آنچه خود اختيار كرده‌اند ، و قرآن به آواز بلند به ايشان مىگويد كه : « وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ سُبْحانَ اللَّهِ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ » ؛ « 4 » يعنى : خداى تو ، خلق مىكند آنچه را مىخواهد و برمىگزيند ، و ايشان را نيست برگزيدنِ چيزى . و منزّه است خداى تعالى به تنزيهى كه لايق او باشد ، و مرتبهء او بلند است از آنچه ايشان ، شريك خداى تعالى مىسازند . و بعد از آن فرمود كه : خداى - عزَّ و جلَّ - فرموده : « وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً » ؛ « 5 » يعنى : هيچ مرد و زنى را كه ايمان آورده باشند ، نمىرسد كه هر گاه خدا و رسول او حكمى بفرمايند ، چيز ديگر را اختيار كرده ، از حكم خدا و رسول ، بيرون روند . و كسى كه نافرمانىِ خدا و رسول كند ، پس به تحقيق كه گم‌راه شده ؛ گم‌راه شدنى ظاهر . بعد از آن ، در ابطال اختيار [ امام به وسيلهء مردم ] ، به آيات ديگر استدلال فرمود . « 6 » و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود كه عبد اللَّه بن الكوّاء از حضرت امير المؤمنين عليه السلام از تفسير اين آيه سؤال كرد كه : « وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ » . « 7 » فرمود : ماييم بر اعراف كه مددكاران خود را به علامات ايشان مىشناسيم . و ماييم اعراف كه خداى تعالى را نمىتوان شناخت ، مگر از راه شناختن ما . و ماييم اعراف كه خداى - عزَّ و جلَّ - ، ما را شناخته ، بر صراط ، باز مىدارد . پس داخل بهشت نمىشود ، مگر كسى كه ما را بشناسد و ما او

--> ( 1 ) . ب : - « بائر » . ( 2 ) . الف : « دور » . ( 3 ) . الف : « دروغ » . ( 4 ) . سورهء قصص ، آيهء 68 . ( 5 ) . سورهء احزاب ، آيهء 36 . ( 6 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 203 ، باب نادر جامع فى فضل الامام و صفاته ، ح 1 . ( 7 ) . سورهء اعراف ، آيهء 46 .